Δευτέρα, Οκτωβρίου 8

Ένα βήμα μπρος και δύο πίσω...


Κρύος ιδρώτας…
Σαν σήμερα θα είχαμε επέτειο 3 χρόνων… δεν ξέρω αν περίμενα ένα μήνυμα ή όχι… δεν ξέρω καν αν το ήθελα…
Η μέρα μετά τα πρώτα λεπτά κύλησε σαν νερό… γέλια, βλακείες και συζητήσεις με φίλους… δεν μου πέρασες καν από το μυαλό…
Και ξαφνικά χτύπησε το κινητό και είδα ένα όνομα που με έκανε να παγώσω… εσύ…
Δεν ξέρω τι αισθάνθηκα… αλήθεια… πανικό, απέχθεια, ευτυχία, αγάπη…?
Όλα μαζί και τίποτα…
Το μόνο που ξέρω είναι ότι πάγωσα… εσωτερικά κι εξωτερικά…
Θες να συναντηθούμε…
Τι ειρωνεία της τύχης…
Μόνο που εγώ πραγματικά δεν ξέρω τι θέλω…
Πόσο απλό θα ήταν να μην έστελνες τίποτα και να συμπέραινα πως ούτε που με θυμάσαι, πως κάποια άλλη με αντικατέστησε, πως προχώρησες τη ζωή σου όπως προσπαθώ να κάνω κι εγώ…

Αλλά οι άνθρωποι πάντα φεύγουν…
Μόνο που στη δική μας περίπτωση δεν ξέρω τελικά αν εγώ ή εσύ έχουμε απομακρυνθεί (?) περισσότερο από αυτό που κάποτε ήμασταν μαζί…


5 σχόλια:

christina's eyes είπε...

ωραίο κείμενο!!

Δaνaη είπε...

κι άμα πας θα το μάθεις... :)
ομορφο^

Jade είπε...

Πόσο απλό θα ήταν...
...να βολεβόσουν στο ψέμα?
Αυτό θα ήθελες πραγματικά?..

Λες πως προσπαθείς να προχωρήσεις.. Και τον αριθμό του γιατί τον κράτησες? Αν δεν υπάρχει επικοινωνία (απ' ό,τι καταλαβαίνω δηλαδή) και θες να προχωρήσεις γιατί κρατάς κάτι που σε κρατάει πίσω? Δε λέω ότι δε θες να προχωρίσεις, απλά μήπως δεν προσπαθείς όπως πρέπει?
Δυστυχώς, ξέρεις πολύ καλά ότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, και το ξέρεις, αλλιώς δε θα ήσουν εδώ να κάνεις αυτήν την ανάρτηση, αυτές τις σκέψεις..

Και στο κάτω κάτω, τι έχει πιο μεγάλη αξία? Ποιος έχει απομακρυνθεί πιο πολύ? Ποιος προσπαθεί να μην απομακρυνθεί? Τι κάνεις ή πως νιώθεις?

Είναι πολύ εύκολο για έναν τρίτο, άκυρο σαν και εμένα να δίνει συμβουλές στα θέματα άλλων, και φυσικά δε μπορώ να ξέρω παραπάνω απ' ό,τι βλέπω στο "χαρτί", αλλά έτσι κι αλλιώς δε θέλω να σου πω τίποτα ιδιαίτερο, δε θέλω να σου πω τι είναι σωστό και τι αξίζει, γιατί πολύ απλά δεν ξέρω. Αυτό το ξέρεις μόνο εσύ και εγώ απλά ήθελα να σε βάλλω σε μερικές σκέψεις ακόμα για να δεις/μάθεις, για σένα και μόνο τι αξίζει περισσότερο και τι θες πριν κρίνεις, κάνεις το οτιδήποτε..

Ps: Και εγώ στη θέση σου την ίδια αντίδραση είχα κάποτε...

Καλά ξεμπερδέματα
και καληνύχτα. :)

marie είπε...

Βρήκα κάτι από εμένα στο κείμενό σου. Την καλησπέρα μου.

chrysalis είπε...

Όμορφο κείμενο, όμορφο μπλογκ! Καλώς σας βρήκα, γιατί βλέπω ότι γράφετε πολλές!