Τετάρτη, Δεκεμβρίου 23

Η ''κοινή''

Ήταν έτοιμη… Είχε μαζέψει ψηλά τα καστανά μακριά μαλλιά της, αφήνοντας μόνο μερικές αφέλειες και τη φράντζα να πλαισιώνουν το όμορφο πρόσωπο της… Λίγο ακόμα κοκκινάδι στα χείλη, μια στρώση μάσκαρα και μια ιδέα lip gloss… Έτοιμη να σαγηνεύσει κάθε αρσενικό που θα βρισκόταν στο πέρασμα της… Έτοιμη για ακόμα μια νύχτα πληρωμένου πάθους και ηδονής… Καθώς διόρθωνε τη ραφή στο καλσόν της και έβαζε τις ψηλοτάκουνες κατακόκκινες γόβες της χαμογέλασε… Μια στοίβα από πεταμένα, άχρηστα χαρτιά, ανάμεσα στο σωρό από αφημένα ρούχα, εσώρουχα και παπούτσια, δέσποζαν επιβλητικά έλκοντας σαν μαγνήτης τη ματιά και το μυαλό της… Πλησίασε το κρεβάτι και ξάπλωσε… Όχι αυτή τη φορά για να δεχτεί το κορμί της το πρόστυχο άγγιγμα κάποιου τυχαίου κυνηγού του εφήμερου έρωτα αλλά για να εξομολογηθεί…


Οι λευκές σκισμένες κόλλες χαρτί και το μπλε αυτό στυλό πάντα την ανακούφιζαν… Σαν έβλεπε την άδεια σελίδα, αφηνόταν και εκφραζόταν ελεύθερα… Κανείς δεν θα τις ασκούσε κριτική… Οι πράξεις και οι σκέψεις της θα παρέμεναν φυλαγμένες και ανέγγιχτες από κάθε κακοπροαίρετη ματιά… Όταν η μάνα της μπήκε στο δωμάτιο και την είδε να γράφει ξαφνιάστηκε… Πρώτη φορά αντίκριζε το θέαμα, αλλά όπως ήταν φυσικό, δεν μπόρεσε να εκτιμήσει την εικόνα αυτή… Η κόρη της, καθισμένη στο κρεβάτι, να γράφει μανιωδώς ένα φαινομενικά ασυνάρτητο κείμενο… Ωστόσο ήταν φυσικό… Η μάνα της δεν γνώριζε τίποτα ουσιαστικό για την ίδια… Μπορεί να την γέννησε αλλά πότε δεν κατάφερε να την καταλάβει… Δεν ήταν ότι δεν ήθελε… Απλά δεν μπορούσε… Η κορούλα της, όσο περίεργο και αν της φαινόταν, είχε άσχημο παρελθόν… Βρώμικο… Λάγνο… Δεν ήταν η ίδια ‘εύκολη’… Απλά συχνά αντιμετωπίστηκε σαν σκεύος ηδονής… Πολλές φορές και με τη συγκατάθεση της νομίζοντας ότι έτσι θα καταφέρει τελικά μέσα από τη σωματική επαφή να κατακτήσει και τη συναισθηματική… Αλλά πόσες φορές δεν αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι όλα είναι ανώφελα, ότι η αγάπη αποτελεί ένα όνειρο άπιαστο κι απραγματοποίητο, ότι όλοι κοιτάζουν πώς να καλοπεράσουν οι ίδιοι… Συμβιβάστηκε απλά… Σκότωσε την παιδική της αθωότητα κι αφέλεια που πίστευε ακόμα σε παραμύθια κι όνειρα… Έγινε μια ‘κοινή… Μια τσούλα… Ένα εύκολο γαμήσι… Αποδέχτηκε το τίτλο… Υποσχέθηκε στον εαυτό της ότι θα επιβιώσει… Δεν θα επέτρεπε σ’ όλους αυτούς που την εκμεταλλεύτηκαν να τη δουν κομμάτια… Όχι… Δεν ζητούσε εκδίκηση… Δικαίωση ζητούσε… Το τίτλο της ‘εύκολης’ της τον επέβαλαν και τη βίασαν να τον ενστερνιστεί… Δεν γεννήθηκε έτσι… Πάλεψε για τα συναισθήματα της… Αλλά κανείς άλλος δεν τα σεβάστηκε… Κι έτσι αναισθητοποίησε τον εαυτό και την ψυχή της… Δεν θα ήταν εκεί για να τη δει να ραγίζει… Ήταν κάποια άλλη πλέον… Μια εύκολη… Μια εύκολη που ήξερε και πίστευε στην αγάπη… Αλλά αυτό το ήξεραν μόνο οι λευκές κόλλες χαρτί και το μπλε στυλό της… Για όλους τους άλλους ήταν ακόμα μια ‘κοινή’, με εφαρμοστό δερμάτινο μίνι και αισθησιακά χείλη… Δεν ήταν αρκετά γενναία για να ξεφύγει από τη ζωή και την εικόνα που της είχαν επιβάλει… Ωστόσο της έφτανε που το ήξερε η ίδια… Ήταν αθώα… Η ψυχή της ήταν ακόμα άσπιλη κι αμόλυντη και αυτό της έφτανε…


Κι έτσι σηκώθηκε… Φόρεσε τη δερμάτινη καμπαρντίνα της… Τοποθέτησε το αναμμένο τσιγάρο στα χείλη της και βγήκε στο δρόμο μαγνητίζοντας τα αχόρταγα κι άπληστα βλέμματα των ανδρών… Ήταν ακόμα 10.00 το βράδυ… Ωστόσο ο αγοραίος και πληρωμένος έρωτας δεν φαινόταν να το γνωρίζει αυτό…





4 σχόλια:

sykaki είπε...

sister ξερεις να με γοητευεις....
ξερεις να με εκπλησεις....
νομιζω πως ναι... ''σε ξεπληρωνω με οσα εσυ μου εκανες κοιτα τι εκανες εσυ με καταντησες ετσι βλακα ανοητε απλε αντρα...''

Froso είπε...

Λατρεψα τον τρόπο που γράφεις! Αν εχεις και άλλες τέτοιες εμπνεύσεις μην τισ κρατήσεις κρυφές! Καλές γιορτές, τα φιλιά μου!

Estella είπε...

Aράχνη η ιστορία ήταν καλογραμμένη, οπότε απο τεχνική άποψη μου άρεσε... Νοηματικά όμως... Οχι.. Δεν θέλω να το παίξω σεμνότυφη ή κατι... Απλά μου τη δίνει όταν οι άνθρωποι κατηγορούν τις συνθήκες για την κατάντια τους...
"People are always blaming circumstances for what they are. I don't believe in circumstances. The people who get on in this world are the people who get up and look for the circumstances they want, and, if they can't find them, make them."-Vivie Warren
(George Bernard Shaw)

Καλά Χριστούγεννα...

Phivos Nicolaides είπε...

Εύχομαι Χρόνια Πολλά με υγεία και αγάπη για όλο τον κόσμο.